Ana içeriğe atla

Umut Kanatlı Uçurtma


,

Telif Hakkı Uyarısı

© 2026 Deniz Koral. Tüm hakları saklıdır.

Bu e-kitabın tamamının veya herhangi bir bölümünün, yazarın yazılı izni olmadan elektronik, mekanik, fotokopi, kayıt ya da bilgi depolama ve aktarma sistemleriyle çoğaltılması, yayımlanması, dağıtılması veya depolanması yasaktır.

Eserin her türlü yayın, paylaşım ve alıntılama hakkı Deniz Koral’a aittir.
İzinsiz kullanım 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında suç teşkil eder


Ön Söz

Bazı hikâyeler vardır…

Bir kitap olmak için değil, bir kalbi hatırlatmak için yazılır.

Umut Kanatlı Uçurtma böyle bir hikâye.Bu kitabı yazarken yıllar önceki çocukluğuma geri döndüm. 2010’ların o sade, gürültüsüz ama hayal dolu günlerine… Sokaklarda uçurtmaların gökyüzüyle konuştuğu, küçük şeylerin kocaman mutluluklar verdiği zamanlara.Ben müziğin içinde büyüdüm, kelimelerin içinde yürüdüm. Şarkılar yazdım, hikâyeler anlattım. Ama bu kitap benim için farklı. Çünkü ilk kez çocuklara, yani hayallerin en saf olduğu yere yazdım.Çocukluk bazen bir uçurtma gibidir.Rüzgâr sert eser, ip bazen gerilir, bazen düğümlenir… ama umut varsa uçurtma yine yükselir.Bu hikâyede belki kendinizden bir parça bulacaksınız.Belki bir çocukluk hatırası, belki de kaybettiğinizi sandığınız bir umut.Eğer bu kitabı okurken yüzünüzde küçük bir gülümseme oluşursa, bir anlığına da olsa gökyüzüne bakıp hayal kurarsanız…

işte o zaman bu uçurtma gerçekten havalanmış demektir.

Sevgiyle,

Deniz Koral


Deniz, hayalleri gökyüzü kadar geniş bir çocuktu. Bir gün, mahalle panosunda rengarenk bir afiş gördü: "Geleneksel Uçurtma Festivali!" O an, en büyük hayali o tepede, kendi uçurtmasını gökyüzüyle buluşturmak oldu.

Annesiyle birlikte parkta denediler. Ama rüzgâr çok güçlüydü ve normal bir uçurtmanın ipini tutmak Deniz için çok zordu. Uçurtma, inatçı bir kuş gibi bir o yana bir bu yana savrulup sonunda yere düştü. Deniz'in kalbine küçük bir hüzün kondu.

Annesi, Deniz'in üzgün yüzünü görünce "Biliyorum," dedi, "ama pes etmek bize göre değil. Rüzgârla konuşan, iplikleri gökkuşağına boyayan birini tanıyorum. Hadi, Gökkuşağı Nine'ye gidelim." Bu fikir, Deniz'in gözlerini yeniden parlattı.

Gökkuşağı Nine'nin evi, adeta bir masal kitabı sayfası gibiydi. Bahçesindeki rüzgâr gülleri fırıl fırıl dönüyor, kapısındaki renkli boncuklar şıngırdıyordu. Gökkuşağı Nine, onları kapıda sıcacık bir gülümsemeyle karşıladı.

Deniz, hayalini anlattı. Gökkuşağı Nine onu dikkatle dinledi ve sonra sandığından ipek gibi hafif, gökkuşağı renklerinde bir kumaş çıkardı. "Bir uçurtmanın güce değil, rüzgârı anlamaya ihtiyacı vardır," dedi. "Senin uçurtman koşmayacak, dans edecek."












Eve döndüklerinde, mutfak masası bir atölyeye dönüştü. Deniz, hayalindeki kanatlı kuşun resmini çizdi, renklerini seçti. Annesi, onun tarifiyle o sihirli kumaşı kesti, dikti ve birleştirdi. Bu, ikisinin ortak hayaliydi.

Sonunda uçurtmaları hazırdı. Tıpkı Deniz'in hayalindeki gibi, gökkuşağı renklerinde kanatları olan bir kuştu bu. Ona "Umut" adını verdiler. Umut, odanın içinde bile sanki uçmaya hazır gibiydi

Festival günü geldiğinde, tepe ana baba günüydü. Gökyüzü, ejderhalardan kelebeklere, birbirinden güzel uçurtmalarla doluydu. Deniz, kalabalığın ve gökyüzündeki renklerin büyüsüne kapılmıştı.
Sıra onlara gelmişti. Annesi Umut'u rüzgâra doğru tuttu. Deniz, Gökkuşağı Nine'nin onun için yaptığı özel, kolay tutulur makarayı iki eliyle kavradı. Tatlı bir esinti, Umut'un kanatlarına dokundu ve onu nazikçe gökyüzüne doğru kaldırdı.

Umut, gökyüzündeki diğer tüm uçurtmaların arasında bir gökkuşağı gibi parlayarak dans etmeye başladı. O, en yükseğe çıkan, en özgürce süzülen uçurtmaydı. Deniz artık festivali izleyen biri değildi; o, festivalin ta kendisiydi.

Yazar hakkında

Deniz Koral, müziği ve kelimeleriyle insanlara umut veren genç bir yazardır. Henüz çocuk yaşlarda hikâyeler anlatmaya ve şarkılar yazmaya başladı. Çünkü onun kalbi, hayalleriyle dolu bir deniz gibiydi.

Deniz, yaşadığı zorluklara rağmen asla pes etmedi. Yazmak, onun için bir sihir gibiydi. Her kelimeyle biraz daha güçlendi, biraz daha mutlu oldu. “Ruhun Yolu: Deniz’in Hikayesi” adlı kitabında, cesaretin ve umudun ne kadar güçlü olduğunu anlatıyor.

O, çocuklara şunu söylüyor:

> “Hayal kurmaktan asla vazgeçmeyin. Her düş, bir gün bir şarkıya, bir hikâyeye dönüşebilir.”

Deniz Koral, hem müzik yapan hem de hikâyeler yazan bir deniz yıldızı gibi ışıldıyor. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

RUHUN YOLU DENİZ’IN HIKAYESİ

Dikkat! Bu e-kitabın tamamının ya da bir kısmının, izin alınmadan elektronik, mekanik, fotokopi ya da herhangi bir kayıt sistemi ile çoğaltılması, yayımlanması ve depolanması yasaktır. Önsöz Bu hikaye, benim hayat yolculuğumun en derin köşelerinden bir yansıma. Her satırı, kalbimde taşıdığım acıları, hayal kırıklıklarını, umutları ve mücadeleleri yansıtıyor. Bu hikayeyi, hayatıma dokunan, beni ben yapan herkese ithaf ediyorum. Öncelikle, aileme… Siz olmasaydınız, bugün burada olamazdım. Her zaman arkamda duran, düşmeme izin vermeyen, beni hayallerime cesaretlendiren sizdiniz. Bana inancınız, en zor anlarımda ışığım oldu. Öğretmenlerime… Bana sadece bilgi değil, hayatta dimdik durmayı da öğrettiniz. İlk yazılarımı okuyan, ilk şarkılarımı dinleyen, beni her zaman destekleyen güzel insanlar… Siz olmasaydınız, belki de kelimelerim bu kadar anlam bulmazdı. Arkadaşlarıma… Hayat yolculuğunda benimle beraber yürüyen, beni olduğum gibi kabul eden ve en karanlık günlerimde yanımda olan insanlar....